به گزارش اطلاعات آنلاین، فک خزری پستانداری با نام علمی Pusa caspica از خانواده «فک های بی گوش» یا Phocidae و از راسته Carnivora یا «گوشت ‌خوار سانان» به شمار می رود. کوچک‎ ترین فک شناخته ‌شده در دنیا است که گونه بالغ آن به طور میانگین یک و نیم متر طول و ۶۸ کیلوگرم وزن دارد. میان انگشتان دست و پای آن پرده ‌ای وجود دارد که باعث می ‌شود دست‌ ها و پاها به باله ‌ای برای شنا تبدیل شود. پاها در انتهای بدن و در امتداد دم قرار گرفته ‌اند؛ به‌ همین‌ دلیل نمی ‌تواند به‌ راحتی روی زمین راه‌ برود و از دست ‌ها برای حفظ تعادل استفاده می ‌کند.

فک خزری زندگی اجتماعی دارد و در دسته ‌های بزرگ مشاهده می‌ شود. مهم ترین اندام حسی فک، سبیل ‌های آن است که این حیوان را قادر می‌ سازد بدون حس بینایی و شنوایی به شکار ماهی در زیر آب بپردازد. برای زادآوری و گاهی برای استراحت به ساحل می آید. در خشکی بسیار کم‌ تحرک ولی در آب بسیار فعال است و با کمک پاهای خود به سرعت شنا می‌ کند. تغذیه از سخت پوستان و انواع ماهیان است. معمولاً در جزیره های صخره ‌ای یافت می‌ شود.

فک خزر که تنها پستاندار دریای خزر است، در معرض خطر انقراض قرار دارد. در زمستان در سواحل شمالی دریای خزر و تابستان را در بخش جنوبی این دریا می‌ گذارند.

روند تلفات فک خزری در سواحل استان مازندران از سال ۲۰ سال گذشته تا کنون افزایش چشمگیری داشته که این موضوع زنگ خطر جدی برای بقای این گونه با ارزش است.

آلودگی ‌های نفتی و صنعتی از طریق رودخانه‌ ها و سواحل، افت سطح دریا، کاهش منابع غذایی ناشی از صید بی‌ رویه و رقابت با گونه‌ های مهاجم، بیماری ‌های ویروسی مانند دیستمپر سگ ‌سانان (CDV)، گرفتار شدن در تورهای صیادی و خفگی، برخورد با شناورها، استرس ناشی از فعالیت ‌های انسانی و تغییرات اقلیمی از مهمترین عوامل مرگ‌ و میر و کاهش جمعیت این گونه ارزشمند به شمار می روند.

این گونه نخستین بار در سال ۱۷۸۸ توسط «یوهان فریدریش گملین»، جانورشناس آلمانی شناسایی و طبقه بندی شد.